سوره مبارکه آل عمران آیه 33 و 34 به همراه ترجمه و تفسیر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم

إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَىٰ آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِیمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِینَ (33)

ذُرِّیَّهً بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ ۗ وَاللَّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ (34)

ترجمه فارسی :

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

خداوند، آدم و نوح و آل ابراهیم و آل عمران را بر جهانیان برتری داد (33)

آنها فرزندان و (دودمانی) بودند که (از نظر پاکی و تقوا و فضیلت،) بعضی از بعض دیگر گرفته شده بودند؛ و خداوند، شنوا و داناست (و از کوششهای آنها در مسیر رسالت خود، آگاه می‌باشد) (34)

ترجمه انگلیسی :

In the name of Allah, most benevolent, ever-merciful

God had chosen Adam and Noah and the families of Abraham and ‘Imran in preference to others (33)

They were descendants of one another; and God hears all and knows everything (34)

ترجمه ترکی استانبولی :

Rahman ve rahim Allah adiyle

Şüphe yok ki Allah, Âdem’i, Nuh’u, İbrahim soyunu ve İmran soyunu seçti, alemlere üstün etti (33)

Birbirlerinden türemiş bir soydur onlar ve Allah duyar, bilir (34)

ترجمه آذربایجانی :

Mərhəmətli, rəhmli Allahın adı ilə!

Allah Adəmi, Nuhu, İbrahim övladını və İmran ailəsini aləmlər (məxluqat, insanlar, bəşər övladı) üzərində seçilmiş (üstün) etdi (33)

Onlar biri digərindən törəmiş bir nəsil idilər. Allah eşidəndir, biləndir! (34)

گزیده تفسیر :

نیاکان مریم
این آیات ، سرآغازى است براى بیان سرگذشت مریم و اشاره اى به مقامات اجداد او و نمونه بارزى است از محبت واقعى به پروردگار و ظهور آثار این محبت در عمل ، که در آیات گذشته به آن اشاره شده بود.
نخست مى فرماید: (خداوند آدم و نوح و خاندان ابراهیم و خاندان عمران را بر عالمیان برگزید) (ان الله اصطفى آدم و نوحا و آل ابراهیم و آل عمران على العالمین ).
(اصطفى ) از ماده صفو (بر وزن عفو) به معنى خالص شدن چیزى است و صفوه به معنى خالص هر چیزى است ، سنگ صاف را در لغت عرب از این نظر صفا مى گویند که داراى خلوص و پاکى است ، بنابراین اصطفاء به معنى انتخاب کردن قسمت خالص چیزى است .
آیه فوق مى گوید: (ما آدم و نوح و خاندان ابراهیم و عمران را برگزیدیم )
ممکن است این گزینش ، تکوینى باشد و یا تشریعى ، به این معنى که خداوند آفرینش آنها را از آغاز، آفرینش ممتازى قرار داد، هر چند با داشتن آفرینش ممتاز، هرگز مجبور به انتخاب راه حق نبودند، بلکه با اراده و اختیار خود این راه را پیمودند، سپس به خاطر اطاعت فرمان خدا و تقوا و پرهیزکارى و کوشش در راه هدایت انسانها، امتیازهاى جدیدى کسب کردند که با امتیاز ذاتى آنها آمیخته شد و به صورت انسانهایى برگزیده در آمدند.
و در آیه بعد مى افزاید: (آنها فرزندان و دودمانى بودند که بعضى از بعض دیگر گرفته شده بودند) (ذریه بعضها من بعض ).
این برگزیدگان الهى از نظر اسلام و پاکى و تقوا و مجاهده براى راهنمایى بشر همانند یکدیگر بودند، و همچون نسخه هاى متعدد از یک کتاب که هر یک از دیگرى اقتباس شده باشد.
و در پایان آیه اشاره به این حقیقت مى کند که خداوند مراقب کوششها و تلاشهاى آنها بوده ، و سخنانشان را شنیده است و از اعمالشان آگاه است مى فرماید: (خداوند شنوا و دانا است ) (و الله سمیع علیم ).
در آیات فوق علاوه بر آدم ، به تمام پیامبران اولو العزم اشاره شده است ، نام نوح ، صریحا آمده ، و آل ابراهیم هم خود او و هم موسى و عیسى و پیامبر اسلام (صلى الله علیه و آله و سلم ) را شامل مى شود، و ذکر آل عمران اشاره مجددى به مریم و حضرت مسیح (علیه السلام ) است و تکرار آن براى این است که مقدمهاى براى شرح حال آنان در آیات آینده باشد.
نکته ها
1 – امتیازات پیامبران
در اینجا سؤ الى پیش مى آید که این امتیاز ذاتى اگر چه آنها را مجبور به پیمودن راه حق نمیکرد و با مساله اختیار و اراده منافات نداشت ولى باز یک نوع تبعیض محسوب مى شود.
در پاسخ باید گفت : که یک آفرینش آمیخته با نظام صحیح چنین تفاوتى را ایجاب مى کند (دقت کنید) مثلا بدن انسان یک آفرینش منظم است و براى تامین این نظام تفاوتهائى در میان اعضاء باید باشد اگر تمام سلولهاى تن انسان به ظرافت سلولهاى شبکیه چشم و یا به استحکام و قدرت سلولهاى استخوان ساق پا و یا به حساسیت سلولهاى مغز و یا به تحرک سلولهاى قلب باشد مسلما سازمان بدن به هم میریزد بلکه باید سلولهائى همچون مغز در بدن باشد و رهبرى عضلات و اعضاء بدن را به عهده بگیرد و سلولهاى محکم استخوانى استقامت بدن را حفظ کند سلولهاى ظریف و حساس از کوچک ترین حوادث آگاه گردد و سلولهاى متحرک جنبش بیافریند.
هیچکس نمى تواند بگوید چرا همه بدن مغز نیست و یا مثلا در گیاه چرا همه سلولها به ظرافت و لطافت و زیبائى گلبرگها نمیباشند زیرا چنین وضعى ساختمان گیاه را به کلى دستخوش فنا و نیستى مى کند.
ولى نکته قابل توجه اینجا است که این (امتیاز) ذاتى که براى ایجاد یک سازمان منظم نهایت لزوم را دارد ساده نیست ، بلکه توام با یک مسئولیت عظیم به اندازه این امتیاز مى باشد. وجود این مسئولیت سنگین تعادل کفه هاى ترازوى خلقت آنها را تامین خواهد کرد، یعنى به همان نسبت که پیامبران و رهبران بشر امتیاز دارند، همان اندازه مسؤ ولیت نیز دارند و دیگران که امتیاز متفاوتى دارند مسؤ ولیت کمترى خواهند داشت .
از اینها گذشته امتیازات ذاتى براى نزدیکى انسان به خدا هرگز کافى نیست بلکه باید با امتیازات اکتسابى همراه باشد.
2 – آیه در صدد بیان همه برگزیدگان خدا نیست بلکه تنها اشاره به جمعى از آنها مى کند و اگر بعضى از پیامبران که از این دودمان نیستند، در آن ذکر نشده اند دلیل بر عدم برگزیدن آنها نمى باشد، ضمنا باید توجه داشت که آل ابراهیم موسى بن عمران و پیامبر اسلام و برگزیدگان خاندان او را نیز شامل مى شود، زیرا همه آنها از دودمان ابراهیم هستند.
3 – به گفته (راغب ) در کتاب مفردات کلمه (آل ) از (اهل ) گرفته شده و تنها تفاوتى که با اهل دارد این است که (آل ) معمولا به نزدیکان افراد بزرگ و شریف گفته مى شود ولى (اهل ) معنى وسیعى دارد و بر همه اطلاق مى گردد، همچنین آل به افراد انسان اضافه مى شود ولى کلمه اهل به زمان و مکان و هر چیز دیگر اضافه مى شود، مثلا مى گویند: اهل فلان شهر اما نمیگویند آل فلان شهر.
4 – ناگفته پیداست که منظور از برگزیدگان آل ابراهیم و آل عمران این نیست که تمام فرزندان ابراهیم و عمران از برگزیدگان هستند، زیرا ممکن است در میان آنها حتى افراد کافرى وجود داشته باشند بلکه منظور این است که جمعى از دودمان آنها برگزیده شده اند.
5 – (عمران ) در آیه فوق همان پدر (مریم ) است نه پدر (موسى ) زیرا هر کجا در قرآن نام عمران برده شده اشاره به پدر مریم مى باشد و آیات بعد که شرح حال مریم را بیان مى کند نیز گواه این مطلب است .
6 – در روایات متعددى که از طرق اهل بیت (علیهمالسلام ) به ما رسیده است به این آیه براى معصوم بودن انبیاء و امامان استدلال شده است ، زیرا خداوند هرگز افراد گنهکار و آلوده به شرک و کفر و فسق را انتخاب نمیکند بلکه آنهائى را برمیگزیند که از آلودگیها برکنار و معصوم باشند (البته مراحلى از عصمت را مى توان از آیه
استفاده کرد).
7 – بعضى از نویسندگان اخیر به این آیه براى مساءله تکامل انواع استدلال کرده اند و معتقدند که آیه دلالت بر این دارد که (آدم ) نخستین انسان نبود بلکه در زمان آدم انسانهاى بسیارى وجود داشتند که خداوند آدم را از میان آنها برگزید و نسلى ممتاز از فرزندان او به وجود آورد.
و تعبیر به (على العالمین ) در آیه فوق را گواه بر این معنى مى دانند و مى گویند: در عصر آدم عالمیان یعنى جامعه انسانى وجود داشته .
بنابراین مانعى ندارد که انسان نخستین که میلیونها سال قبل به وجود آمده از حیوانات دیگر تکامل یافته و (آدم ) تنها یک انسان برگزیده بوده باشد!
ولى در برابر این سخن باید گفت که هیچگونه دلیلى در دست نیست که منظور از (عالمین ) در اینجا انسانهاى معاصر آدم بوده باشند بلکه ممکن است مجموع جامعه انسانیت در تمام طول تاریخ بوده باشد، و بنابراین معنى آیه چنین مى شود: خداوند از میان تمام جامعه بشریت در طول تاریخ انسانهائى را برگزید که نخستین آنها آدم و سپس نوح و خاندان ابراهیم و خاندان عمران بود و از آنجا که این برگزیدگان هر کدام در عصر و زمانى میزیسته اند مى فهمیم که منظور از عالمین تمام جامعه انسانى در همه اعصار و قرون بوده است . بنابراین لزومى ندارد که معتقد باشیم در عصر آدم انسانهاى زیادى وجود داشته اند که آدم از میان آنها برگزیده شده باشد – دقت کنید!.

سجاد نبی زاده

سجاد نبی زاده

سجاد نبی زاده مدیر سایت فروشگاه عتیقه است. سابقه 15 سال فعالیت نرم افزاری دارد. در زمینه آموزش نرم افزارهای گرافیکی و طراحی وب فعال است. روزها می نویسد و شب ها می خواند. آرشیو جامع نرم افزار و آموزش و بازی های کامپیوتری دارد. آماده همکاری با همه دوستان خوب است. با او در ارتباط باشید تماس با من -- کانال تلگرام من

More Posts

Follow Me:
TwitterFacebookLinkedInPinterestGoogle PlusDiggYouTube

با دوستان به اشتراک بگذارید ...Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Digg this
Digg
Pin on Pinterest
Pinterest
Share on Google+
Google+
Email this to someone
email
Print this page
Print

لغو دیدگاه

مطالب مشابه