سوره مبارکه آل عمران آیه 35 و 36 به همراه ترجمه و تفسیر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم

إِذْ قَالَتِ امْرَأَتُ عِمْرَانَ رَبِّ إِنِّی نَذَرْتُ لَکَ مَا فِی بَطْنِی مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّی ۖ إِنَّکَ أَنْتَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ (35)

فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّی وَضَعْتُهَا أُنْثَىٰ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَلَیْسَ الذَّکَرُ کَالْأُنْثَىٰ ۖ وَإِنِّی سَمَّیْتُهَا مَرْیَمَ وَإِنِّی أُعِیذُهَا بِکَ وَذُرِّیَّتَهَا مِنَ الشَّیْطَانِ الرَّجِیمِ (36)

ترجمه فارسی :

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

(به یاد آورید) هنگامی را که همسرِ «عمران» گفت: «خداوندا! آنچه را در رحم دارم، برای تو نذر کردم، که «محرَّر» (و آزاد، برای خدمت خانه تو) باشد. از من بپذیر، که تو شنوا و دانایی! (35)

ولی هنگامی که او را به دنیا آورد، (و او را دختر یافت،) گفت: «خداوندا! من او را دختر آوردم -ولی خدا از آنچه او به دنیا آورده بود، آگاهتر بود- و پسر، همانند دختر نیست. (دختر نمی‌تواند وظیفه خدمتگزاری معبد را همانند پسر انجام دهد.) من او را مریم نام گذاردم؛ و او و فرزندانش را از (وسوسه‌های) شیطان رانده شده، در پناه تو قرار می‌دهم.» (36)

ترجمه انگلیسی :

In the name of Allah, most benevolent, ever-merciful

Remember, when the wife of ‘Imran prayed: “O Lord, I offer what I carry in my womb in dedication to Your service, accept it, for You hear all and know everything.” (35)

And when she had given birth to the child, she said: “O Lord, I have delivered but a girl.” — But God knew better what she had delivered: A boy could not be as that girl was. “I have named her Mary,” (she said), “and I give her into Your keeping. Preserve her and her children from Satan the ostracized.” (36)

ترجمه ترکی استانبولی :

Rahman ve rahim Allah adiyle

An o zamanı ki İmran’ın zevcesi, ya Rabbi demişti, karnımdakini, azatlı bir kul olmak üzere sana adadım, kabul et. Şüphe yok ki sen duyarsın, bilirsin (345)

Doğurunca da ya Rabbi demişti kız doğurdum; zaten Tanrı, onun ne doğurduğunu biliyordu; erkek kıza benzemez, ona Meryem adını verdim, onu da, soyunu da sana ısmarladım, taşlanmış Şeytan’dan sen koru demişti (36)

ترجمه آذربایجانی :

Mərhəmətli, rəhmli Allahın adı ilə!

(Ya Rəsulum!) İmranın zövcəsinin (Hənnənin): “Ey Rəbbim, bətnimdəkini Sənə xidmətkar (qul) olmaq üçün nəzir edirəm. (Bu nəziri) məndən qəbul et! Əlbəttə, Sən eşidənsən, bilənsən!” – dediyini xatırla! (35)

Onu (bətnindəkini) doğduğu zaman: “Ey Rəbbim! Mən qız doğdum”, – söylədi. Halbuki, Allah onun nə doğduğunu və oğlanın qiz kimi olmadığını yaxşı bilirdi. (Hənnə:) “Mən onun adını Məryəm qoydum, onu və onun nəslini məl’un (daşqalaq olunmuş) Şeytandan (Şeytanın şərindən) Sənə tapşırıram” (dedi) (36)

گزیده تفسیر :

عمران و دخترش مریم
به دنبال اشاره اى که به عظمت آل عمران در آیات قبل آمده بود در این آیات سخن از عمران و دخترش مریم به میان مى آورد، و به طور فشرده چگونگى تولد و پرورش و بعضى از حوادث مهم زندگى این بانوى بزرگ را بیان مى کند.
توضیح اینکه : از تواریخ و اخبار اسلامى و گفته مفسران استفاده مى شود که (حنه ) و (اشیاع ) دو خواهر بودند که اولى به همسرى عمران که از شخصیتها
برجسته بنى اسرائیل بود در آمد و دومى را زکریا پیامبر خدا به همسرى انتخاب کرد.
همسر عمران (حنه ) سالها گذشت که فرزندى از او متولد نشد روزى زیر درختى نشسته بود پرنده اى را دید که به جوجه هاى خود غذا مى دهد مشاهده این محبت مادرانه آتش عشق فرزند را در دل او شعلهور ساخت و از صمیم دل از درگاه خدا تقاضاى فرزندى کرد و چیزى نگذشت که این دعاى خالصانه به هدف اجابت رسید و باردار شد.
از بعضى از روایات استفاده مى شود که خداوند به عمران وحى فرستاده بود که پسرى پر برکت که میتواند بیماران غیر قابل علاج را درمان کند و مردگان را به فرمان خدا حیات بخشد به او خواهد داد که به عنوان پیامبر به سوى بنى اسرائیل فرستاده مى شود.
او این جریان را با همسر خود (حنه ) در میان گذاشت لذا هنگامى که او باردار شد تصور کرد فرزند مزبور همان است که در رحم دارد بى خبر از این که کسى که در رحم او است مادر آن فرزند (مریم ) مى باشد و به همین دلیل نذر کرد که پسر را خدمتگزار خانه خدا (بیت المقدس ) نماید اما به هنگام تولد مشاهده کرد که دختر است در این موقع نگران شد که با این وضع چه کند.
زیرا خدمتکاران بیت المقدس از میان پسران انتخاب مى شدند و سابقه نداشت دخترى به این عنوان انتخاب گردد.
با توضیح بالا، به تفسیر آیات باز میگردیم : در نخستین آیه مى فرماید: به یاد آرید هنگامى را که همسر عمران گفت :
خداوندا! آنچه را در رحم دارم براى تو نذر کردم که محرر (و آزاد براى خدمت خانه تو) باشد، آن را از من بپذیر که تو شنوا و دانائى ) (اذ قالت امرأ ت عمران رب انى نذرت لک ما فى بطنى محررا فتقبل منى انک انت السمیع العلیم ).
در این آیه اشاره به نذر همسر عمران به هنگام باردارى شده ، او تصور میکرد فرزندش (با توجه به بشارت خداوند) پسر است ، و از این رو واژه (محررا) (یا معادل دیگر در زبان دیگر) را به کار برد، نه (محرره ) و از خدا خواست که نذر او را پذیرا شود.
واژه (محررا) از ماده تحریر گرفته شده که به معنى آزاد ساختن است . و در اصطلاح آن زمان به فرزندانى گفته مى شد که به خدمت معبد و خانه خدا در مى آمدند، تا نظافت و سایر خدمات را بر عهده گیرند و به هنگام فراغت مشغول عبادت پروردگار شوند، و از آنجا که آنها از هر گونه خدمت به پدر و مادر آزاد بودند، به آنها محرر گفته مى شد، و یا از این جهت که خالص از هر گونه تلاش و کوشش دنیوى بوده اند، به آنها محرر مى گفتند.
بعضى گفته اند که این دسته از کودکان از موقعى که توانائى بر این خدمات داشتند تا سن بلوغ ، وظایف خود را زیر نظر پدران و مادران انجام میدادند و پس از رسیدن به سن بلوغ ، تعیین سرنوشتشان به دست خودشان بود، اگر میخواستند به کار در معبد پایان داده و بیرون میرفتند و اگر تمایل داشتند بمانند مى ماندند.
بعضى گفته اند: اقدام همسر عمران به نذر، دلیل بر آن است ، که عمران در همان حال باردارى او از دنیا رفته بود، و گر نه بعید بود او مستقلا چنین نذرى کند.
سپس مى افزاید: (هنگامى که فرزند خود را به دنیا آورد (و او را دختر یافت ) گفت : پروردگارا! من او را دختر آوردم ) (فلما وضعتها قالت رب انى وضعتها انثى ).
البته خدا از آنچه او به دنیا آورده بود آگاهتر بود) (و الله اعلم بما وضعت ).
سپس افزود: (تو میدانى که دختر و پسر (براى هدفى که من نذر کردهام ) یکسان نیستند) (و لیس الذکر کالانثى ).
دختر، پس از بلوغ ، عادت ماهانه دارد و نمى تواند در مسجد بماند، به علاوه نیروى جسمى آنها یکسان نیست ، و نیز مسائل مربوط به حجاب و باردارى و وضع حمل ادامه این خدمت را براى دختر مشکل مى سازد و لذا همیشه پسران را نذر مى کردند.
از قرائن موجود در آیه و روایاتى که در تفسیر آیه وارد شده است ، استفاده مى شود که (و لیس الذکر کالانثى ) (پسر همانند دختر نیست ) از زبان مادر مریم است هر چند بعضى احتمال داده اند از کلام خدا باشد ولى بعید به نظر مى رسد.
در اینجا این سؤ ال پیش مى آید که مادر مریم ، قاعدتا میبایست بگوید: (و لیست الانثى کالذکر) (این دختر همانند پسر نیست ) زیرا او دختر آورده بود نه پسر و لذا گفته اند: جمله تقدیم و تاخیرى دارد همانگونه که در بسیارى از عبارات عرب معمول است ، و چه بسا ناراحتى ناگهانى که هنگام وضع حمل به او دست داد سبب شد سخن خود را این چنین ادا کند، چرا که او علاقه داشت صاحب پسرى شود تا خدمتگزار بیت المقدس باشد، همین علاقه سبب شد که بى اختیار به هنگام سخن گفتن نام پسر را مقدم دارد.
سپس افزود: (من او را مریم نام گذاردم و او و فرزندانش را از ( وسوسه هاى ) شیطان رجیم و رانده شده (از درگاه خدا) در پناه تو قرار مى دهم ) (و انى سمیتها مریم و انى اعیذها بک و ذریتها من الشیطان الرجیم ).
(مریم ) در لغت به معنى زن عبادتکار و خدمتگزار است و از آنجا که این نامگذارى به وسیله مادرش بعد از وضع حمل انجام شد، نهایت عشق و علاقه این مادر با ایمان را براى وقف فرزندش در مسیر بندگى و عبادت خدا نشان مى دهد، و نیز به همین دلیل بود که او پس از نامگذارى ، نوزادش و فرزندانى را که در آینده از او به وجود مى آیند، در برابر وسوسه هاى شیطانى به خداوند سپرد.

سجاد نبی زاده

سجاد نبی زاده

سجاد نبی زاده مدیر سایت فروشگاه عتیقه است. سابقه 15 سال فعالیت نرم افزاری دارد. در زمینه آموزش نرم افزارهای گرافیکی و طراحی وب فعال است. روزها می نویسد و شب ها می خواند. آرشیو جامع نرم افزار و آموزش و بازی های کامپیوتری دارد. آماده همکاری با همه دوستان خوب است. با او در ارتباط باشید تماس با من -- کانال تلگرام من

More Posts

Follow Me:
TwitterFacebookLinkedInPinterestGoogle PlusDiggYouTube

با دوستان به اشتراک بگذارید ...Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Digg this
Digg
Pin on Pinterest
Pinterest
Share on Google+
Google+
Email this to someone
email
Print this page
Print

دیدگاهی بنویسید

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

مطالب مشابه