سوره مبارکه آل عمران آیه 41 به همراه ترجمه و تفسیر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم

قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِی آیَهً ۖ قَالَ آیَتُکَ أَلَّا تُکَلِّمَ النَّاسَ ثَلَاثَهَ أَیَّامٍ إِلَّا رَمْزًا ۗ وَاذْکُرْ رَبَّکَ کَثِیرًا وَسَبِّحْ بِالْعَشِیِّ وَالْإِبْکَارِ (41)

ترجمه فارسی :

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

(زکریا) عرض کرد: «پروردگارا! نشانه‌ای برای من قرار ده!» گفت: «نشانه تو آن است که سه روز، جز به اشاره و رمز، با مردم سخن نخواهی گفت. (و زبان تو، بدون هیچ علّت ظاهری، برای گفتگو با مردم از کار می‌افتد.) پروردگار خود را (به شکرانه این نعمت بزرگ،) بسیار یاد کن! و به هنگام صبح و شام، او را تسبیح بگو! (41)

ترجمه انگلیسی :

In the name of Allah, most benevolent, ever-merciful

And Zachariah said: “Give me a token, O Lord.” “The token will be,” was the reply, “that you will speak to no man for three days except by signs; and remember your Lord much, and pray at evening and sunrise.” (41)

ترجمه ترکی استانبولی :

Rahman ve rahim Allah adiyle

Zekeriyya demişti ki: Rabbim, bana bir delil ver. Allah da, insanlarla işaretleşmen ayrı, tam üç gün, konuşmaman onlarla, delildir sana. Çok an Rabbini, akşam ve sabah çağlarında, onun noksan sıfatlardan arı olduğunu söyle demişti (41)

ترجمه آذربایجانی :

Mərhəmətli, rəhmli Allahın adı ilə!

(Zəkəriyya:) “Ey Rəbbim! Mənə (zövcəmin hamilə olduğu vaxtı bilmək üçün) bir nişanə göstər”, – dedikdə, (Allah:) “Sənin nişanən üç günün ərzində adamlarla yalnız işarə ilə (əl, baş və gözlə) danışmaq olacaqdır. O vəziyyətdə belə Rəbbini çox yada sal (zikr et) və səhər-axşam şə’ninə tə’riflər deyib şükür et!” buyurdu (41)

گزیده تفسیر :

بشارت تولد یحیى
سخن از زکریا و درخواست فرزندى از سوى او از پیشگاه خدا و بشارت به تولد یحیى بود.
در اینجا زکریا از خداوند تقاضاى نشانهاى بر این بشارت بزرگ مى کند و چنانکه گفتیم نه به خاطر عدم اعتماد بر وعده هاى الهى ، بلکه براى تاکید بیشتر و اینکه ایمان او به این مطلب ایمان شهودى گردد، تا قلبش ‍ مالامال از اطمینان شود، همانگونه که ابراهیم خلیل تقاضاى مشاهده صحنه معاد براى آرامش هر چه بیشتر قلب مى نمود.
زکریا عرضه داشت : پروردگارا! نشانهاى براى من قرار ده (قال رب اجعل لى آیه ).
در پاسخ خداوند به او گفت : نشانه تو آن است که سه روز با مردم جز به اشاره و رمز، سخن نخواهى گفت و زبان تو بدون هیچ عیب و علت براى گفتگوى با مردم از کار مى افتد (قال آیتک الا تکلم الناس ثلثه ایام الا رمزا).
ولى پروردگار خود را (به شکرانه این نعمت ) بسیار یاد کن و هنگام شب و
صبحگاهان او را تسبیح گوى (و اذکر ربک کثیرا و سبح بالعشى و الابکار).
از این جمله استفاده مى شود در حالى که زبان او به طور موقت ، براى سخن گفتن با مردم از کار افتاده بود، قادر بر تسبیح و ذکر خدا بود، تا هم وظیفه شکرگذارى را نسبت به این موهبت عظیم که خدا به او عنایت کرده بود انجام دهد و هم نشانه روشنى از خداوند بزرگ بر گشودن موضوعات بسته باشد، یا به تعبیر دیگر بریدن از مردم و پیوستن به حق در این سه روز، او را به خدا نزدیک تر کند و آیت و نشانه روشنى از قدرت خدا باشد.
(رمز) در اصل اشاره کردن با لبها را گویند، به صداى آهسته نیز رمز گفته مى شود، این واژه در گفتگوهاى معمولى ، معنى وسیع ترى پیدا کرده و به هر سخن و اشاره و نشانهاى که مطلبى را مخفیانه یا به طور غیر صریح برساند، رمز مى گویند.
به هر حال خداوند در خواست زکریا را پذیرفت و سه شبانه روز زبان او بدون هیچ عامل طبیعى از سخن گفتن با مردم باز ماند در حالى که به ذکر خدا مترنم بود، این وضع عجیب ، نشانهاى از قدرت پروردگار بر همه چیز بود، خدایى که مى تواند زبان بسته را به هنگام ذکرش بگشاید، قادر است از رحم عقیم و بسته ، فرزندى با ایمان که مظهر یاد پروردگار باشد به وجود آورد، و از اینجا رابطه این نشانه با آنچه زکریا مى خواست ، روشن مى شود.
بعضى از مفسران گفته اند: احتمال دارد که این خوددارى از سخن گفتن با مردم جنبه اختیارى داشته ، و زکریا به فرمان خدا مامور بوده که در این سه روز، زبان جز به ثناى الهى نگشاید و به اصطلاح مامور به روزه سکوت بود که در بعضى از امم پیشین وجود داشته است .
فخر رازى این قول را از ابو مسلم نقل مى کند، و آن را تفسیر زیبا و معقولى مى شمرد ولى روشن است که این تفسیر با محتواى آیه سازگار نیست زیرا زکریا
درخواست آیه و نشانهاى براى بشارت الهى کرد، و سکوت اختیارى هیچگونه دلیلى بر این معنى نمى تواند باشد.
واژه (عشى ) معمولا به ساعات آخر روز گفته مى شود همانگونه که ابکار به ساعات آغاز روز مى گویند، بعضى معتقدند که از ابتداى ظهر تا غروب آفتاب عشى نام دارد، و از ابتداى طلوع صبح تا هنگام ظهر، ابکار است .
ولى راغب اصفهانى در کتاب مفردات مى گوید:(عشى )از هنگام ظهر است تا صبح فردا، و ابکار از طلوع صبح است تا ظهر بنابراین عشى و ابکار، مجموع شبانه روز را شامل مى شود، ولى همانطور که گفتیم این دو واژه معمولا در دو معنى اول به کار مى رود.
نکته :
در اینجا سوالى پیش مى آید که آیا بسته شدن زبان پیامبر، با مقام نبوت و وظیفه تبلیغى او سازگار است ؟
پاسخ این سوال چندان مشکل نیست زیرا این موضوع ، در صورتى با وظیفه نبوت سازگار نمى باشد که طولانى باشد اما براى یک مدت کوتاه ، مدتى که پیامبر مى تواند در آن مدت از قوم و جمعیت خود غایب گردد و به عبادت خدا بپردازد مانعى نخواهد داشت .
به علاوه در همین مدت او مى توانست با ایماء و اشاره مطالب لازم را به اطلاع آنها برساند و یا با تلاوت آیات پروردگار که ذکر خدا محسوب مى شد حقایق را به آنها تفهیم کند و اتفاقا همین کار را کرد و با اشاره ، مردم را به ذکر خداوند هدایت نمود!

سجاد نبی زاده

سجاد نبی زاده

سجاد نبی زاده مدیر سایت فروشگاه عتیقه است. سابقه 15 سال فعالیت نرم افزاری دارد. در زمینه آموزش نرم افزارهای گرافیکی و طراحی وب فعال است. روزها می نویسد و شب ها می خواند. آرشیو جامع نرم افزار و آموزش و بازی های کامپیوتری دارد. آماده همکاری با همه دوستان خوب است. با او در ارتباط باشید تماس با من -- کانال تلگرام من

More Posts

Follow Me:
TwitterFacebookLinkedInPinterestGoogle PlusDiggYouTube

با دوستان به اشتراک بگذارید ...Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Digg this
Digg
Pin on Pinterest
Pinterest
Share on Google+
Google+
Email this to someone
email
Print this page
Print

دیدگاهی بنویسید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

مطالب مشابه