سوره مبارکه بقره آیه ۱۱۸ و ۱۱۹ به همراه ترجمه و تفسیر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

وَقَالَ الَّذِینَ لَا یَعْلَمُونَ لَوْلَا یُکَلِّمُنَا اللَّهُ أَوْ تَأْتِینَا آیَهٌ ۗ کَذَٰلِکَ قَالَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِثْلَ قَوْلِهِمْ ۘ تَشَابَهَتْ قُلُوبُهُمْ ۗ قَدْ بَیَّنَّا الْآیَاتِ لِقَوْمٍ یُوقِنُونَ (۱۱۸)

إِنَّا أَرْسَلْنَاکَ بِالْحَقِّ بَشِیرًا وَنَذِیرًا ۖ وَلَا تُسْأَلُ عَنْ أَصْحَابِ الْجَحِیمِ (۱۱۹)

ترجمه فارسی :

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

 

افراد ناآگاه گفتند: «چرا خدا با ما سخن نمی‌گوید؟! و یا چرا آیه و نشانه‌ای برای خود ما نمی‌آید؟!» پیشینیان آنها نیز، همین گونه سخن می‌گفتند؛ دلها و افکارشان مشابه یکدیگر است؛ ولی ما (به اندازه کافی) آیات و نشانه‌ها را برای اهل یقین (و حقیقت‌جویان) روشن ساخته‌ایم (۱۱۸)

ما تو را به حق، برای بشارت و بیم دادن (مردم جهان) فرستادیم؛ و تو مسئول (گمراهی) دوزخیان (پس از ابلاغ رسالت) نیستی! (۱۱۹)

ترجمه انگلیسی :

In the name of Allah, most benevolent, ever-merciful

But those who are ignorant say: “Why does God not speak or show us a sign?” The same question had been asked by men before them, who were like them in their hearts. But to those who are firm in their faith We have shown Our signs already (118)

And We have sent you with the truth to give glad tidings and to warn. You will not be questioned about those and who are inmates of Hell (119)

ترجمه ترکی استانبولی :

Rahman ve rahim Allah adiyle

Bilgisi olmayanlar, Allah bizimle konuşsa, yahut bize bir delil, bir mucize gelse dediler. Önce gelenler de tıpkı onlar gibi söylemişlerdi. Kalpleri, ne kadar da birbirine benzedi onların. Gerçeği iyice bilmek isteyenlere ayetlerimizi apaçık gösterdik (118)

Şüphe yok ki biz, seni dosdoğru bir müjdeci ve korkutucu olarak gönderdik, zaten sen, o cehennemliklerden sorumlu da değilsin (119)

ترجمه آذربایجانی :

Mərhəmətli, rəhmli Allahın adı ilə!

(Müşriklərdən olan) cahillər dedilər: “Nə olaydı ki, Allah bizimlə də danışaydı, bizə də bir ayə gələydi!” Onlardan əvvəl gələnlər (yəhudilər və xaçpərəstlər) də buna bənzər sözlər demişdilər. Onların qəlbləri biri-birinə bənzəyir. Biz tam yəqinliklə iman gətirənlərə ayələrimizi (dəlillərimizi) açıqcasına göstərdik (118)

(Ya Rəsulum!) Biz səni (mö’minlərə) haqq ilə (Qur’anla) müjdə verməyə və (kafirləri) qorxutmağa gondərdik. Cəhənnəm əhli barəsində isə sən sorğu-suala tutulmayacaqsan (119)

گزیده تفسیر :

بهانه دیگر: چرا خدا با ما سخن نمى گوید؟
به تناسب بهانه جوئیهاى یهود در نخستین آیات فوق ، سخن از گروه دیگرى از بهانه جویان است که ظاهرا همان مشرکان عرب بودندمى گوید: (افراد بى اطلاع گفتند: چرا خدا با ما سخن نمى گوید؟ و چرا آیه و نشانهاى بر خود ما نازل نمى شود؟) (و قال الذین لا یعلمون لو لا یکلمنا الله او تاتینا آیه
در حقیقت این گروه که قرآن از آنها به عنوان الذین لا یعلمون (آنها که نمى دانند) یاد کرده ، دو در خواست غیر منطقى داشتند:
۱- چرا خداوند مستقیما با ما سخن نمى گوید؟
۲- چرا آیهاى بر خود ما نازل نمى شود
قرآن در پاسخ این ادعاهاى لجوجانه و خودخواهانه مى گوید:( پیشینیان آنها نیز همین گونه سخنان داشتند، دلها و افکارشان مشابه است ، ولى ما آیات و نشانه ها را (به مقدار کافى ) براى آنها که حقیقت جو و اهل یقین هستند روشن ساختیم ) (کذلک قال الذین من قبلهم مثل قولهم تشابهت قلوبهم قد بینا الایات لقوم یوقنون ).
اگر براستى منظور آنها درک حقیقت و واقعیت است ، همین آیات را که بر پیامبر اسلام (صلى اللّه علیه و آله و سلم ) نازل کردیم نشانه روشنى بر صدق گفتار او است ، چه لزومى دارد که بر هر یک یک از افراد مستقیما و مستقلا آیاتى نازل شود؟ و چه معنى دارد که من اصرار کنم باید خدا مستقیما با خود من سخن بگوید ؟! نظیر این سخن را در سوره مدثر آیه ۵۲ نیز مى خوانیم : بل یرید کل منهم ان یؤ تى صحفا منشره : ( هر یک از آنها انتظار دارند اوراق متعددى از آیات بر آنها نازل گردد)! چه انتظار بیجائى ؟ اصولا این کار، علاوه بر اینکه هیچگونه ضرورتى ندارد بر خلاف حکمت پروردگار است زیرا اولا اثبات صدق پیامبران براى همه مردم از طریق آیاتى که بر خود آنها نازل مى شود کاملا ممکن است .
ثانیا نزول آیات و معجزات بر هر کس ممکن نیست ، یکنوع شایستگى و آمادگى و پاکى روح لازم دارد، این درست به آن میماند که تمام سیمهاى شبکه وسیع برق یک شهر (اعم از سیمهاى قوى و بسیار نازک ) انتظار داشته باشند که همان برق فوق العاده نیرومندى که به نخستین کابلهاى قوى منتقل مى شود به آنها نیز منتقل گردد، مسلما این انتظار، انتظار غلط و نابجائى است ، آن مهندسى که آن سیمها را براى انجام وظائف مختلف تنظیم نموده سهم همه آنها را منظور کرده ، بعضى بلاواسطه از مولد برق نیرو مى گیرند و بعضى با واسطه با ولتاژهاى مختلف .
آیه بعد روى سخن را به پیامبر کرده و وظیفه او را در برابر درخواست معجزات اقتراحى و بهانهجوئیهاى دیگر مشخص مى کند مى گوید: (ما تو را به حق براى بشارت و انذار (مردم جهان ) فرستادیم ) (انا ارسلناک بالحق بشیرا و نذیرا).
تو وظیفه دارى دستورات ما را براى همه مردم بیان کنى معجزات را به آنها نشان دهى و حقایق را با منطق تبیین نمائى ، و این دعوت باید توام با تشویق نیکوکاران ، و بیم دادن بدکاران ، باشد، این وظیفه تو است .
(اما اگر گروهى از آنها بعد از انجام این رسالت ایمان نیاوردند تو مسئول گمراهى دوزخیان نیستى ) (و لا تسئل عن اصحاب الجحیم ).
نکته ها
نکته ۱- دلهاى آنها همانند یکدیگر است
در آیات فوق خواندیم که قرآن مى گوید: این بهانهگیریها تازگى ندارداقوام منحرف پیشین نیز همین حرفها را داشتند، گوئى دلهاى آنها درست همانند هم ساخته شده ، این تعبیر اشاره به این نکته نیز مى باشد که گذشت زمان و تعلیمات پیامبران مى بایست این اثر را گذارده باشد که نسلهاى آینده سهم بیشترى از آگاهى پیدا کنند و سخنان بیاساسى که نشانه نهایت جهل و نادانى است کنار بگذارند، اما متاسفانه این گروه از این برنامه تکاملى هیچگونه سهمى نبرده اند
همچنان در جا میزنند، گوئى تعلق به هزاران سال قبل دارند و گذشت زمان کمترین تکانى به فکر آنها نداده است .
نکته ۲- دو اصل مهم تربیتى
(بشارت ) و (انذار) یا (تشویق ) و (تهدید) بخش مهمى از انگیزه هاى تربیتى و حرکتهاى اجتماعى را تشکیل مى دهد، آدمى هم باید در برابر انجام کار نیک (تشویق ) شود، و هم در برابر کار بد کیفر بیند تا آمادگى بیشترى براى پیمودن مسیر اول و گام نگذاردن در مسیر دوم پیدا کند.
تشویق به تنهائى براى رسیدن به تکامل فرد یا جامعه کافى نیست ، زیرا انسان در این صورت مطمئن است انجام گناه خطرى براى او ندارد.
فى المثل میبینیم : پیروان کنونى مسیح (علیه السلام ) عقیده به (فداء) دارند، و معتقدند حضرت مسیح (علیه السلام ) فداى گناهان آنها گردیده ، حتى رهبرانشان گاه سند بهشت به آنها مى فروشند و گاه گناهشان را از طرف خدا میبخشند! مسلما چنین جمعیتى به آسانى مرتکب گناه مى شود .
در (قاموس کتاب مقدس ) مى خوانیم :..
. فدا نیز اشاره به کفاره خون گرانبهاى مسیح است که گناه جمیع ماها بر او گذارده شد و گناهان ما را در جسد خود بر صلیب متحمل شد! مسلما این منطق نادرست افراد را در ارتکاب گناه جسور مى کند .
کوتاه سخن اینکه آنها که تصور مى کنند تنها تشویق براى تربیت انسان (اعم از کودکان و بزرگسالان ) کافى است ، و باید تنبیه و تهدید و کیفر را به کلى شست و کنار گذاشت ، سخت در اشتباهند، همانگونه که افرادى که پایه تربیت را تنها بر ترس و تهدید مى گذارند و از جنبه هاى تشویقى غافلند نیز گمراه و بیخبرند.
این هر دو گروه در شناخت انسان در اشتباهند، چرا که توجه ندارند که انسان مجموعهاى است از بیم و امید، از حب ذات و علاقه به حیات ، و نفرت از فناء
و نیستى ، ترکیبى است از جلب منفعت و دفع ضرر، آیا انسانى که ابعاد روح او را این دو تشکیل مى دهد ممکن است پایه تربیتش تنها روى یک قسمت باشد.
مخصوصا تعادل میان این دو لازم است که اگر تشویق و امید از حد بگذرد باعث جرئت و غفلت است ، و اگر بیم و انذار بیش از اندازه باشد نتیجهاش یاس و نومیدى و خاموش شدن شعله هاى عشق و تحرک است .
درست به همین دلیل در آیات قرآن ، نذیر و (بشیر) یا (انذار) و بشارت در کنار هم قرار گرفته ، حتى گاهى بشارت بر انذار مقدم است مانند آیه مورد بحث ، (بشیرا و نذیرا) و گاه به عکس ، نذیر بر بشیر تقدم یافته ، مانند آیه ۱۸۸ سوره اعراف ان انا الا نذیر و بشیر لقوم یؤ منون : من بیم دهنده و بشارت دهنده و بشارت دهندهام براى افرادى که ایمان مى آورند.
هر چند در اکثر آیات قرآن ، بشارت مقدم داشته شده این نیز ممکن است به خاطر این باشد که در مجموع ، رحمت خدا بر عذاب و غضب او پیشى گرفته است (یا من سبقت رحمته غضبه ).

سجاد نبی زاده

سجاد نبی زاده

سجاد نبی زاده مدیر سایت فروشگاه عتیقه است. سابقه 20 سال فعالیت نرم افزاری دارد. در زمینه آموزش نرم افزارهای گرافیکی و طراحی وب فعال است. روزها می نویسد و شب ها می خواند. آرشیو جامع نرم افزار و آموزش و بازی های کامپیوتری دارد. آماده همکاری با همه دوستان خوب است. با او در ارتباط باشید تماس -- کانال تلگرام

More Posts

Follow Me:
TwitterFacebookLinkedInPinterestGoogle PlusDiggYouTube

دیدگاهی بنویسید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

مطالب مشابه