سوره مبارکه بقره آیه ۱۳۳ و ۱۳۴ به همراه ترجمه و تفسیر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

أَمْ کُنْتُمْ شُهَدَاءَ إِذْ حَضَرَ یَعْقُوبَ الْمَوْتُ إِذْ قَالَ لِبَنِیهِ مَا تَعْبُدُونَ مِنْ بَعْدِی قَالُوا نَعْبُدُ إِلَٰهَکَ وَإِلَٰهَ آبَائِکَ إِبْرَاهِیمَ وَإِسْمَاعِیلَ وَإِسْحَاقَ إِلَٰهًا وَاحِدًا وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ (۱۳۳)

تِلْکَ أُمَّهٌ قَدْ خَلَتْ ۖ لَهَا مَا کَسَبَتْ وَلَکُمْ مَا کَسَبْتُمْ ۖ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا کَانُوا یَعْمَلُونَ (۱۳۴)

ترجمه فارسی :

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

آیا هنگامی که مرگ یعقوب فرا رسید، شما حاضر بودید؟! در آن هنگام که به فرزندان خود گفت: «پس از من، چه چیز را می‌پرستید؟» گفتند: «خدای تو، و خدای پدرانت، ابراهیم و اسماعیل و اسحاق، خداوند یکتا را، و ما در برابر او تسلیم هستیم.» (۱۳۳)

آنها امتی بودند که درگذشتند. اعمال آنان، مربوط به خودشان بود و اعمال شما نیز مربوط به خود شماست؛ و شما هیچ‌گاه مسئول اعمال آنها نخواهید بود (۱۳۴)

ترجمه انگلیسی :

In the name of Allah, most benevolent, ever-merciful

Were you present at the hour of Jacob’s death? “What will you worship after me?” he asked his sons, and they answered: “We shall worship your God and the God of your fathers, of Abraham and Ishmael and Isaac, the one and only God; and to Him we submit.” (133)

Those were the people, and they have passed away. Theirs the reward for what they did, as yours will be for what you do. You will not be questioned about their deeds (134)

ترجمه ترکی استانبولی :

Rahman ve rahim Allah adiyle

Yoksa Yakup ölürken oradaydınız da gözlerinizle mi gördünüz? Yakup, ölüm haline gelince oğullarına, benden sonra kime tapacaksınız dedi. Dediler ki: Senin Allah’ına tapacağız. Babalarının, İbrahim’in, İsmail’in, İshak’ ın Allah’ı olan bir Allah’a. Biz, ona teslim olanlarız (133)

Onlar birer ümmetti, gelip geçtiler. Onların kazançları kendilerine, sizin kazancınız size. Onların yaptıkları sizden sorulmaz (134)

ترجمه آذربایجانی :

Mərhəmətli, rəhmli Allahın adı ilə!

(Ey yəhudilər!) Yoxsa Yə’qubun ölümü yetişdikdə siz onun yanında idiniz?! O: “Məndən sonra nəyə ibadət edəcəksiniz?” – deyə oğlanlarından soruşduğu zaman, onlar: “Sənin Allahına və ataların – İbrahimin, İsmailin və İshaqın Allahı olan tək Allaha təslim olacağıq (Ona ibadət edəcəyik)!”- dedilər (133)

Onlar (İbrahim, Yə’qub və onlara tabe olanlar) bir camaat idilər ki, keçib getdilər. Onların etdikləri əməllər özlərinə, sizin etdiyiniz əməllər isə sizə aiddir. Onların əməlləri barəsində sizdən sorğu-sual olunmaz (134)

گزیده تفسیر :

همه مسئول اعمال خویشند
چنانکه در شاءن نزول آیه خواندیم از ظاهر خود آیه نیز بر مى آید که گفتگو و سخنى در میان بوده و جمعى از منکران اسلام مطلب نادرستى را به یعقوب پیامبر خدا نسبت مى دادند (این مطلب ظاهرا همان بوده که در شاءن نزول آمد).
قرآن براى رد این ادعاى بى دلیل مى گوید: (مگر شما به هنگامى که مرگ یعقوب فرا رسید حاضر بودید) که چنان توصیه اى را به فرزندانش کرد (ام کنتم شهداء اذ حضر یعقوب الموت ).
آرى آنچه شما به او نسبت مى دهید نبود، آنچه بود این بود که (در آن هنگام از فرزندان خود پرسید، بعد از من چه چیز را مى پرستید)؟ (اذ قال لبنیه ما تعبدون من بعدى ).
آنها در پاسخ گفتند: (خداى تو و خداى پدرانت ابراهیم و اسماعیل و اسحاق را مى پرستیم خداوند یگانه یکتا) (قالوا نعبد الهک و اله آبائک ابراهیم و اسماعیل و اسحاق الها واحدا)
(و ما در برابر فرمان او تسلیم هستیم ) (و نحن له مسلمون ).
آرى او توصیه اى جز به توحید و تسلیم در برابر فرمان حق نکرد که ریشه پذیرش همه برنامه هاى الهى است .
از آیه مورد بحث بر مى آید که در وجود یعقوب به هنگام مرگ آثار یکنوع ناراحتى و نگرانى از وضع آینده فرزندانش احساس مى شد، سر انجام این نگرانى را به زبان آورده پرسید فرزندانم بعد از من چه چیز را مى پرستید؟ مخصوصا گفت (چه چیز) و نگفت (چه کس ) را؟ چرا که در محیط زندگى او گروهى بتپرست بودند که در برابر اشیائى سجده مى کردند، یعقوب مى خواست بداند آیا هیچگونه تمایلى به این آئین در اعماق جان آنها هست ؟ اما پس از پاسخ
فرزندان آرامش خاطر خود را باز یافت .
این نکته نیز قابل توجه است که حضرت اسماعیل پدر یا جد (یعقوب ) نبود، بلکه عموى او بود، در حالى که در آیه مورد بحث کلمه (آباء) جمع (اب ) به کار رفته ، و از اینجا روشن مى شود که در لغت عرب گاهى کلمه (اب ) به عمو اطلاق مى گردد، و از همین رو مى گوئیم اگر این کلمه در مورد (آزر) در قرآن به کار رفته مانع از آن نیست که آزر عموى ابراهیم باشد نه پدرش (دقت کنید).
آخرین آیه مورد بحث گویا پاسخ به یکى از اشتباهات یهود است ، چرا که آنها بسیار روى مساءله نیاکانشان و افتخارات آنها و عظمتشان در پیشگاه خدا تکیه مى کردند و گمانشان این بود که اگر خودشان آلوده باشند در پرتو چنین نیاکانى اهل نجاتند.
قرآن مى گوید: (آنها امتى بودند که درگذشتند، و اعمالشان مربوط به خودشان است ، و اعمال شما نیز مربوط به خود شما است ) (تلک امه قد خلت لها ما کسبت و لکم ما کسبتم ).
(و شما هرگز مسئول اعمال آنها نخواهید بود) (همانگونه که آنها مسئول اعمال شما نیستند) (و لا تسئلون عما کانوا یعملون ).
بنا بر این به جاى اینکه تمام هم خود را مصروف به تحقیق و مباهات و افتخار نسبت به نیاکان خود کنید در اصلاح عقیده و عمل خویش بکوشید.
گر چه ظاهرا مخاطب در این آیه یهود و اهل کتابند ولى پیدا است این حکم مخصوص آنها نیست ، ما مسلمانان نیز مشمول همین اصل اساسى هستیم که (از فضل پدر تو را چه حاصل ؟)!.

شاءن نزول :
اعتقاد جمعى از یهود این بود که (یعقوب ) به هنگام مرگ فرزندان خویش را به دینى که هم اکنون یهود به آن معتقدند (با تمام تحریفاتش ) توصیه کرد، خداوند در رد اعتقاد آنان این آیه را نازل فرمود (تفسیر ابو الفتوح رازى ذیل آیه مورد بحث ).

سجاد نبی زاده

سجاد نبی زاده

سجاد نبی زاده مدیر سایت فروشگاه عتیقه است. سابقه 15 سال فعالیت نرم افزاری دارد. در زمینه آموزش نرم افزارهای گرافیکی و طراحی وب فعال است. روزها می نویسد و شب ها می خواند. آرشیو جامع نرم افزار و آموزش و بازی های کامپیوتری دارد. آماده همکاری با همه دوستان خوب است. با او در ارتباط باشید تماس با من -- کانال تلگرام من

More Posts

Follow Me:
TwitterFacebookLinkedInPinterestGoogle PlusDiggYouTube

با دوستان به اشتراک بگذارید ...Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Digg this
Digg
Pin on Pinterest
Pinterest
Share on Google+
Google+
Email this to someone
email
Print this page
Print

دیدگاهی بنویسید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

مطالب مشابه