سوره مبارکه بقره آیه ۲۰۴ تا ۲۰۶ به همراه ترجمه و تفسیر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ یُعْجِبُکَ قَوْلُهُ فِی الْحَیَاهِ الدُّنْیَا وَیُشْهِدُ اللَّهَ عَلَىٰ مَا فِی قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ (۲۰۴)

وَإِذَا تَوَلَّىٰ سَعَىٰ فِی الْأَرْضِ لِیُفْسِدَ فِیهَا وَیُهْلِکَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ ۗ وَاللَّهُ لَا یُحِبُّ الْفَسَادَ (۲۰۵)

وَإِذَا قِیلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّهُ بِالْإِثْمِ ۚ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ ۚ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ (۲۰۶)

ترجمه فارسی :

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

و از مردم، کسانی هستند که گفتار آنان، در زندگی دنیا مایه اعجاب تو می‌شود؛ (در ظاهر، اظهار محبّت شدید می‌کنند) و خدا را بر آنچه در دل دارند گواه می‌گیرند. (این در حالی است که) آنان، سرسخت‌ترین دشمنانند (۲۰۴)

(نشانه آن، این است که) هنگامی که روی برمی‌گردانند (و از نزد تو خارج می‌شوند)، در راه فساد در زمین، کوشش می‌کنند، و زراعتها و چهارپایان را نابود می‌سازند؛ (با اینکه می‌دانند) خدا فساد را دوست نمی‌دارد (۲۰۵)

و هنگامی که به آنها گفته شود: «از خدا بترسید!» (لجاجت آنان بیشتر می‌شود)، و لجاجت و تعصب، آنها را به گناه می‌کشاند. آتش دوزخ برای آنان کافی است؛ و چه بد جایگاهی است! (۲۰۶)

ترجمه انگلیسی :

In the name of Allah, most benevolent, ever-merciful

There is a man who talks well of the world to your pleasing, and makes God witness to what is in his heart, yet he is the most contentious; (204)

For when his back is turned he goes about spreading disorder in the land, destroying fields and flocks; but God does not love disorder (205)

Whenever he is told: “Obey God,” his arrogance leads him to more sin; and sufficient for him shall be Hell: How evil a place of wide expanse! (206)

ترجمه ترکی استانبولی :

Rahman ve rahim Allah adiyle

İnsanlardan öylesi var ki dünya yaşayışı hakkında söylediği söz, seni şaşırtır, imrendirir, kalbindekine de Allah’ı tanık tutar. Halbuki o, düşmanların en yamanı, en inatçısıdır (204)

Bir işe koyuldu mu yeryüzünde çalışır çabalar, orayı bozmak, ekini, soyu sopu helak etmek için uğraşır. Allah’sa fesadı sevmez (205)

Ona, Allah’tan sakın, kork dendi mi suçla, günahla ululanmaya girişir. Cehennem gelir onun hakkından. Orası, gerçekten de ne kötü, ne pis yataktır (206)

ترجمه آذربایجانی :

Mərhəmətli, rəhmli Allahın adı ilə!

(Ya Rəsulum!) İnsanların eləsi vardır ki, onun dünya həyatı haqqındakı sözləri sənin xoşuna gələr. O, qəlbində olana da (dili ilə ürəyinin bir olmasına) Allahı şahid göstərər. Halbuki, o, düşmənlərin ən qəddarıdır (204)

(O şəxs səndən) ayrılan kimi yer üzündə fitnə-fəsad törətməyə, əkini və nəsli (islam cəmiyyətini) məhv etməyə çalışar. Halbuki, Allah fitnə-fəsadı sevməz! (205)

Ona: “Allahdan qorx!” – deyildiyi zaman lovğalıq onu günah törətməyə vadar edər. Beləsinə cəhənnəm kifayətdir. Ora nə pis məskəndir! (206)

گزیده تفسیر :

شان نزول :
براى این آیات ، دو شان نزول ذکر شده است : ۱ – این آیات درباره اخنس بن شریق نازل شده که مردى زیبا و خوشزبان بود و تظاهر به دوستى پیامبر (صلى الله علیه و آله و سلم ) مى کرد خود را مسلمان جلوه مى داد، و سوگند مى خورد که آن حضرت را دوست دارد و به خدا ایمان آورده ، پیامبر (صلى الله علیه و آله و سلم ) هم که مامور به ظاهر بود با او گرم مى گرفت
او را مورد محبت قرار مى داد، ولى او در باطن مرد منافقى بود، در یک ماجرا زراعت بعضى مسلمانان را آتش زد و چهارپایان آنان را کشت (و به این ترتیب پرده از روى کار او برداشته شد) در اینجا آیات فوق نازل شد.
۲ – بعضى دیگر از ابن عباس ، نقل کرده اند که آیات مزبور در یکى از جنگهاى اسلامى (سریه رجیع ) نازل شده که طى آن جمعى از مبلغان اسلام که از طرف پیامبر (صلى الله علیه و آله و سلم ) براى تبلیغ قبایل اطراف مدینه اعزام شده بودند، طى یک توطئه ناجوانمردانه شهید شدند.
ولى شاءن نزول اول با مضمون آیات ، تناسب بیشترى دارد، و در هر حال درسى که از این آیات فرا گرفته مى شود، عمومى و همگانى و براى همیشه است .
تفسیر:
سرنوشت مفسدان در زمین
در نخستین آیه ، اشاره سربسته اى ، به بعضى از منافقان کرده ، مى فرماید: و بعضى از مردم چنین هستند که گفتار او در زندگى دنیا مایه اعجاب تو مى شود (ولى در باطن چنین نیست ) و خداوند بر آنچه در قلب اوست گواه مى باشد، و او سرسختترین دشمنان است (و من الناس من یعجبک قوله فى الحیوه الدنیا و یشهد الله على ما فى قلبه و هو الد الخصام ).
(الد) به معنى کسى است که دشمنى شدید دارد، و اصل آن از لدید گرفته شده که به دو طرف گردن گفته مى شود، و کنایه از کسى است که از هر طرف روى آورد، بر دشمنى غلبه مى کند، و (خصام ) معنى مصدرى دارد و به معنى خصومت
و دشمنى است .
سپس مى افزاید: (نشانه دشمنى باطنى او این است که وقتى روى بر مى گرداند و از نزد تو خارج مى شود، کوشش مى کند که در زمین فساد به راه بیندازد، و زراعت و چهارپایان را نابود کند (با اینکه مى داند) خدا فساد را دوست ندارد) (و اذا تولى سعى فى الارض لیفسد فیها و یهلک الحرث و النسل و الله لا یحب الفساد).
آرى این گونه خداوند پرده از روى کار آنها بر مى دارد و درون قلبشان را براى پیامبرش آشکار مى سازد، زیرا اگر اینها در اظهار دوستى و محبت ، به پیامبر اسلام (صلى الله علیه و آله و سلم ) و پیروان او صادق بودند هرگز دست به فساد و تخریب نمى زدند، و به زراعتها و دامها، بیرحمانه هجوم نمى آوردند، ظاهر آنان دوستى خالصانه است ، اما در باطن ، بى رحمترین ، و سرسختترین دشمنانند.
بسیارى از مفسران ، احتمال داده اند که مقصود از جمله (اذا تولى ) همان مساله قبول ولایت و حکومت است ، یعنى منافقان هنگامى که به مرحله اى از حکومت و سلطه برسند، دست به فساد و خرابى زده و ظلم و ستم را در میان بندگان خدا به راه مى اندازند و به خاطر ظلم و ستم آنها آبادیها رو به ویرانى مى گذارد، دامها هلاک مى شوند، و جان و مال مردم بر باد مى رود.
(حرث ) به معنى زراعت ، و (نسل ) به معنى اولاد است ، و بر اولاد انسان و غیر انسان اطلاق مى شود، بنابراین هلاک کردن حرث و نسل به معنى از میان بردن هر گونه موجود زنده است ، اعم از موجودات زنده نباتى ، یا حیوانى و انسانى .
در معنى حرث و نسل ، تفسیرهاى دیگرى نیز ذکر شده از جمله اینکه : منظور از (حرث ) زنانند، به قرینه آیه شریفه (نسائکم حرث لکم ).
و منظور از (نسل )، اولاد است ، یا اینکه منظور از حرث در اینجا، دین و آیین است ، و نسل مردم (این تفسیر مطابق حدیثى است از امام صادق (علیه السلام ) که در تفسیر مجمع البیان نقل شده است ).
به هر حال تعبیر به (یهلک الحرث و النسل )، کلام بسیار مختصر و جامعى است که تولید فساد را در سطح جامعه در زمینه اموال و انسانها، شامل مى شود.
در آیه بعد مى افزاید: هنگامى که او را از این عمل زشت نهى کنند (و به او گفته شود از خدا بترس (آتش لجاجت در درونش شعله ور مى گردد) و لجاج و تعصب ، او را به گناه مى کشاند) (و اذا قیل له اتق الله اخذته العزه بالاثم ).
او نه به اندرز ناصحان ، گوش فرا مى دهد، و نه به هشدارهاى الهى بلکه پیوسته با غرور و نخوت مخصوص به خود، بر خلافکاریهایش مى افزاید، چنین کسى را جز آتش دوزخ رام نمى کند، و لذا در پایان آیه مى فرماید: (آتش دوزخ براى آنها کافى است و چه بد جایگاهى است ) (فحسبه جهنم و لبئس المهاد).
در حقیقت این یکى از صفات زشت و ناپسند منافقان است که بر اثر تعصب و لجاجت خشک و خشونت آمیز در برابر هیچ حقیقتى تسلیم نمى شوند، و همین تعصب و غرور آنها را به بدترین گناهان مى کشاند، بدیهى است این چوبهاى کج ، جز با آتش دوزخ راست نمى شوند!
به گفته بعضى از مفسران ، خداوند این گونه اشخاص را به پنج وصف در آیات فوق توصیف کرده نخست اینکه : سخنانى فریبنده دارند، دیگر اینکه درون قلب آنها آلوده و تاریک است ، سوم اینکه سرسختترین دشمناناند، چهارم اینکه به هنگامى که زمینه اى پیش آید، نه بر انسانها رحم مى کنند و نه بر حیوان و زراعت ، پنجم اینکه بر اثر غرور و نخوت ، اندرز هیچ ناصحى را پذیرا نیستند.

سجاد نبی زاده

سجاد نبی زاده

سجاد نبی زاده مدیر سایت فروشگاه عتیقه است. سابقه 15 سال فعالیت نرم افزاری دارد. در زمینه آموزش نرم افزارهای گرافیکی و طراحی وب فعال است. روزها می نویسد و شب ها می خواند. آرشیو جامع نرم افزار و آموزش و بازی های کامپیوتری دارد. آماده همکاری با همه دوستان خوب است. با او در ارتباط باشید تماس با من -- کانال تلگرام من

More Posts

Follow Me:
TwitterFacebookLinkedInPinterestGoogle PlusDiggYouTube

با دوستان به اشتراک بگذارید ...Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Digg this
Digg
Pin on Pinterest
Pinterest
Share on Google+
Google+
Email this to someone
email
Print this page
Print

دیدگاهی بنویسید

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

مطالب مشابه