سوره مبارکه بقره آیه 234 و 235 به همراه ترجمه و تفسیر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

وَالَّذِینَ یُتَوَفَّوْنَ مِنْکُمْ وَیَذَرُونَ أَزْوَاجًا یَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَهَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ۖ فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَیْکُمْ فِیمَا فَعَلْنَ فِی أَنْفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِیرٌ (234)

وَلَا جُنَاحَ عَلَیْکُمْ فِیمَا عَرَّضْتُمْ بِهِ مِنْ خِطْبَهِ النِّسَاءِ أَوْ أَکْنَنْتُمْ فِی أَنْفُسِکُمْ ۚ عَلِمَ اللَّهُ أَنَّکُمْ سَتَذْکُرُونَهُنَّ وَلَٰکِنْ لَا تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلَّا أَنْ تَقُولُوا قَوْلًا مَعْرُوفًا ۚ وَلَا تَعْزِمُوا عُقْدَهَ النِّکَاحِ حَتَّىٰ یَبْلُغَ الْکِتَابُ أَجَلَهُ ۚ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ مَا فِی أَنْفُسِکُمْ فَاحْذَرُوهُ ۚ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِیمٌ (235)

ترجمه فارسی :

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

و کسانی که از شما می‌میرند و همسرانی باقی می‌گذارند، باید چهار ماه و ده روز، انتظار بکشند (و عدّه نگه دارند)! و هنگامی که به آخر مدتشان رسیدند، گناهی بر شما نیست که هر چه می‌خواهند، در باره خودشان به طور شایسته انجام دهند (و با مرد دلخواه خود، ازدواج کنند). و خدا به آنچه عمل می‌کنید، آگاه است (234)

و گناهی بر شما نیست که به طور کنایه، (از زنانی که همسرانشان مرده‌اند) خواستگاری کنید، و یا در دل تصمیم بر این کار بگیرید (بدون اینکه آن را اظهار کنید). خداوند می‌دانست شما به یاد آنها خواهید افتاد؛ (و با خواسته طبیعی شما به شکل معقول، مخالف نیست؛) ولی پنهانی با آنها قرار زناشویی نگذارید، مگر اینکه به طرز پسندیده‌ای (به طور کنایه) اظهار کنید! (ولی در هر حال،) اقدام به ازدواج ننمایید، تا عدّه آنها سرآید! و بدانید خداوند آنچه را در دل دارید، می‌داند! از مخالفت او بپرهیزید! و بدانید خداوند، آمرزنده و بردبار است (و در مجازات بندگان، عجله نمی‌کند)! (235)

ترجمه انگلیسی :

In the name of Allah, most benevolent, ever-merciful

Wives of men who die among you should wait (after their husbands death) for four months and ten days; and when the term is over there is no sin if they do what they like with themselves honourably, for God is aware of all that you do (234)

There is no harm in proposing in secret to (any of) these women, or keeping the intention to yourself: God is aware that you will keep them in mind. Yet do not make a promise in secret, unless you speak in a manner that is proper; and do not resolve upon marriage till the fixed term of waiting is over. Remember that God knows what is in your hearts; so be fearful of Him, and remember that God is forgiving and forbearing (235)

ترجمه ترکی استانبولی :

Rahman ve rahim Allah adiyle

İçinizden biri ölür de arkasında kadın bırakırsa bu çeşit adamların kadınları dört ay, on gün beklerler. Bu müddeti geçirdikten sonra meşru bir surette kendiliklerinden dilediklerine varabilirler, bu hususta size bir suç yoktur artık. Allah, ne yaparsanız, hepsinden de haberdardır (234)

Alacağınız kadınlara, onları alacağınızı anlatmanızda, yahut da bunu gizlemenizde bir beis yok. Allah bilir ki siz, onları anacak, hatırlayacaksınız. Yalnız onlarla gizlice de sözleşmeyin, doğru ve yolunda bir söz söylerseniz o başka. Farz olan müddet geçmedikçe nikah bağını bağlamaya kalkışmayın. Şüphe yok ki Allah, gönlünüzdekini de bilir, bundan dolayı çekinin ondan. Bilin ki Allah suçları örter, cezada acele etmez (235)

ترجمه آذربایجانی :

Mərhəmətli, rəhmli Allahın adı ilə!

Sizdən ölənlərin qoyub getdiyi qadınlar dörd ay on gün (başqa ərə getməyib) özlərini gözləməlidirlər. Bu müddət tamam olduqda, artıq onların öz barələrində şəriətə müvafiq surətdə etdikləri işdən sizə heç bir günah gəlməz. Allah etdiklərinizin hamısından xəbərdardır! (234)

(Bu müddəti gözləyən) qadınlara elçi göndərmək (onlarla evlənmək) istədiyinizi (rəmz və) işarə ilə bildirməkdən və ya belə bir istəyi ürəyinizdə gizlətməkdən sizə heç bir günah gəlməz. Allah sizin onları xatırlayacağınızı bilir. Lakin (gözləmə müddətində) onlarla gizlində və’dələşməyin, onlara şəriətə müvafiq söz deyin! Gözləmə vaxtları bitməyincəyə qədər onlarla nikah etmək fikrində olmayın! Bilin ki, Allah sizin qəlbinizdə olanı bilir. Ondan (Allahdan) qorxun, Allahın bağışlayan, həlim olduğunu bilin! (235)

گزیده تفسیر :

خرافاتى که زنان را بیچاره مى کرد!
یکى از مسائل و مشکلات اساسى زنان ازدواج بعد از مرگ شوهراست ، از آنجا که ازدواج فورى زن با همسر دیگر بعد از مرگ شوهر با محبت و دوستى و حفظ احترام شوهر سابق و تعیین به خالى بودن رحم از نطفه همسر پیشین سازگار نیست و به علاوه موجب جریحهدار ساختن عواطف بستگان متوفى است ، آیه فوق ازدواج مجدد زنان را مشروط به عده نگه داشتن به مدت چهار ماه و ده روز ذکر کرده است
رعایت حریم زندگانى زناشویى حتى بعد از مرگ با همسر موضوعى است فطرى و لذا همیشه در قبائل مختلف آداب و رسوم گوناگونى براى این منظور بوده است گر چه گاهى در این رسوم آن چنان افراط مى کردند که عملا زنان را در بنبست و اسارت قرار میدادند و گاهى جنایت آمیزترین کارها را در مورد او مرتکب مى شدند به عنوان نمونه : بعضى از قبائل پس از مرگ شوهر زن را آتش زده و یا بعضى او را با مرد دفن مى کردند، برخى زن را براى همیشه از ازدواج مجدد محروم ساخته و گوشهنشین مى کردند و در پارهاى از قبائل زنها موظف بودند مدتى کنار قبر شوهر زیر خیمه سیاه و چرکین با لباسهاى مندرس و کثیف دور از هر گونه آرایش و زیور و حتى شستشو به سر برده و بدین وضع شب و روز خود را بگذرانند.
آیه فوق بر تمام این خرافات و جنایات خط بطلان کشیده و به زنان بیوه اجازه مى دهد بعد از نگاهدارى عده و حفظ حریم زوجیت گذشته اقدام به ازدواج کنند، مى فرماید: کسانى که از شما میمیرند و همسرانى از خود باقى میگذارند، آنها باید چهار ماه و ده روز انتظار بکشند و هنگامى که مدتشان سر آمد، گناهى بر
شما نیست که هر چه میخواهند درباره خودشان به طور شایسته انجام دهند و با مرد دلخواه خود ازدواج کنند. (و الذین یتوفون منکم و یذرون ازواجا یتربصن بانفسهن اربعه اشهر و عشرا فاذا بلغن اجلهن فلا جناح علیکم فیما فعلن فى انفسهن بالمعروف ).
و از آنجا که گاه اولیاء و بستگان زن ، دخالت هاى بى موردى در کار او مى کنند و یا منافع خویش را در ازدواج آینده زن در نظر میگیرند، در پایان آیه خداوند به همه هشدار مى دهد و مى فرماید: خداوند از هر کارى که انجام مى دهید آگاه است و هر کس را به جزاى اعمال نیک و بد خود میرساند (و الله بما تعملون خبیر).
جمله ( لا جناح علیکم فیما فعلن فى انفسهن بالمعروف ) با توجه به اینکه مخاطب ، مردان فامیل هستند، نشان مى دهد که گوئى آزاد گذاشتن زن را بعد از مرگ شوهر، براى خود گناه میدانستند و به عکس ‍ تضییق و سختگیرى را وظیفه میشمردند، این آیه به وضوح مى گوید آنها را آزاد بگذارید و هیچ گناهى بر شما نیست (در ضمن از این تعبیر استفاده مى شود که ولایت پدر و جد نیز در اینجا ساقط است ) ولى به زنان نیز یادآورى مى کند که آنها از آزادى خود سوء استفاده نکنند و به طور شایسته (بالمعروف ) براى انتخاب شوهر جدید، اقدام نمایند.
طبق روایاتى که از پیشوایان اسلام به ما رسیده است زنان موظفند در این مدت شکل سوگوارى خود را حفظ کنند، یعنى مطلقا آرایش نکنند، ساده باشند و البته فلسفه نگاهدارى این چنین عدهاى نیز همین را ایجاب مى کند.
اسلام زنان را بحدى از آداب و رسوم خرافى دوران جاهلى نجات داد که برخى پنداشتند حتى در همین مدت کوتاه عده هم مى توانند ازدواج کنند، یکى از همین زنان که چنین میپنداشت ، روزى خدمت پیغمبر اکرم (صلى الله علیه و آله و سلم ) آمد و مى خواست اجازه براى ازدواج مجدد بگیرد، از پیغمبر اکرم (صلى الله علیه و آله و سلم ) سئوال کرد آیا اجازه مى دهید سرمه کشیده و خود را آرایش دهم ؟
حضرت فرمود: شما زنان موجودات عجیبى هستید! تا قبل از اسلام عده
وفات را در سختترین شرایط و گاه تا آخر عمر میگذراندید در حالى که به خود حتى حق شستشو هم نمیدادید اینک که اسلام براى حرمت خانواده و رعایت حق زوجیت به شما دستور داده مدت کوتاهى ساده بسر برید طاقت نمى آورید.
جالب توجه این که در احکام اسلامى در مورد عده به این معنى تصریح شده که اگر هیچ گونه احتمالى در مورد باردارى زن در میان نباشد باز باید زنانى که همسرانشان وفات یافتهاند عده نگاهدارند.
و نیز به همین دلیل آغاز عده مرگ شوهر نیست بلکه موقعى است که خبر مرگ شوهر به زن مى رسد هر چند بعد از ماهها باشد، و این خود میرساند که تشریع این حکم قبل از هر چیز به خاطر حفظ احترام و حریم زوجیت است ، اگر چه مساله باردارى احتمالى زن در این قانون مسلما مورد توجه بوده است .
آیه بعد به یکى از احکام مهم زنانى که در عده هستند (به تناسب بحثى که درباره عده وفات گذشت ) اشاره کرده ، مى فرماید: گناهى بر شما نیست که از روى کنایه (از زنانى که در عده وفات هستند) خواستگارى کنید، و یا در دل تصمیم داشته باشید، خدا میدانست شما به یاد آنها خواهید افتاد، ولى با آنها در تنهائى با صراحت وعده ازدواج نگذارید، مگر اینکه به طرز شایسته اى (با کنایه ) اظهار کنید (و لا جناح علیکم فیما عرضتم به من خطبه النساء او اکننتم فى انفسکم علم الله انکم ستذکرونهن و لکن لا تواعدوهن سرا الا ان تقولوا قولا معروفا).
این دستور در واقع براى آن است که هم حریم ازدواج سابق حفظ شده باشد و هم زنان بیوه ، از حق تعیین سرنوشت آینده خود محروم نگردند، دستورى که هم عادلانه است و هم توأ م با حفظ احترام طرفین .
در حقیقت این یک امر طبیعى است که با فوت شوهر، زن به سرنوشت آینده
خود فکر مى کند و مردانى نیز ممکن است – به خاطر شرایط سهلتر که زنان بیوه دارند – در فکر ازدواج با آنان باشند، از طرفى باید حریم زوجیت سابق نیز حفظ شود، آنچه در بالا آمد، دستور حساب شدهاى است که همه این مسائل در آن رعایت شده است .
جمله (و لکن لا تواعدوهن سرا) میفهماند که علاوه بر لزوم خوددارى از خواستگارى آشکار، نباید در خفا و پنهانى ، با چنین زنانى در مدت عده ملاقات کرد و با صراحت خواستگارى نمود، مگر اینکه صحبت به گونه اى باشد که با آداب اجتماعى و موضوع مرگ شوهر سازش داشته باشد یعنى در پرده و با کنایه صورت گیرد.
تعبیر به (عرضتم ) از ماده (تعریض )، به گفته راغب در مفردات ، به معنى سخنى است که تاب دو معنى داشته باشد، راست و دروغ یا ظاهر و باطن .
و به گفته مفسر بزرگوار مرحوم (طبرسى ) در (مجمع البیان )، تعریض ضد تصریح است ، در اصل از عرض گرفته شده که به معنى کناره و گوشه چیزى است .
در روایات اسلامى در تفسیر این آیه براى خواستگارى کردن به طور سربسته و به اصطلاح قرآن (قول معروف ) مثالهایى ذکر شده به عنوان نمونه در حدیثى از امام صادق (علیه السلام ) مى خوانیم که فرمود: قول معروف این است که مثلا مرد به زن مورد نظرش بگوید: انى فیک لراغب و انى للنساء لمکرم ، فلا تسبقینى بنفسک ؛ (من به تو علاقه دارم زنان را گرامى میدارم ، در مورد کار خود از من پیشى مگیر).
همین مضمون یا شبیه به آن در کلمات بسیارى از فقهاء آمده است .
نکته قابل توجه اینکه گر چه آیه فوق ، بعد از آیه عده وفات قرار گرفته ، ولى فقهاء تصریح کرده اند که حکم بالا، مخصوص عده وفات نیست بلکه شامل غیر آن
نیز مى شود.
مرحوم صاحب (حدائق )، فقیه و محدث معروف ، مى گوید: اصحاب ما تصریح کرده اند که تعریض و کنایه نسبت به خواستگارى در مورد زنى که در عده رجعى است ، حرام است ، اما نسبت به زن مطلقه غیر رجعیه هم از سوى شوهرش و هم از سوى دیگران جایز است ، ولى تصریح به آن براى هیچکدام جایز نیست …
اما در عده بائن ، تعریض از ناحیه شوهر و دیگران جایز است ولى تصریح تنها از سوى شوهر جایز است نه دیگرى – شرح بیشتر این موضوع را در کتب فقهى مخصوصا در ادامه کلام صاحب حدائق مطالعه فرمائید.
سپس در ادامه آیه مى فرماید: (ولى در هر حال ) عقد نکاح را نبندید تا عده آنها به سر آید (و لا تعزموا عقده النکاح حتى یبلغ الکتاب اجله ).
و به طور مسلم اگر کسى در عده ، عقد ازدواج ببندد باطل است ، بلکه اگر آگاهانه این کار را انجام دهد سبب مى شود که آن زن براى همیشه نسبت به او حرام گردد.
و به دنبال آن مى فرماید: بدانید خداوند آنچه را در دل دارید مى داند از مخالفت او به پرهیزید و بدانید که خداوند آمرزنده داراى حلم است و در مجازات بندگان عجله نمیکند (و اعلموا ان الله یعلم ما فى انفسکم فاحذروه و اعلموا ان الله غفور حلیم ).
و به این ترتیب خداوند از تمام نیات و اعمال بندگانش آگاه است و متخلفان را به سرعت مجازات نمى کند
(لا تعزموا) از ماده (عزم ) به معنى قصد است ، و هنگامى که مى فرماید: و لا تعزموا عقده النکاح ، در واقع نهى از انجام عقد ازدواج به صورت مؤ کد است ، یعنى حتى نیت چنین کارى را در زمان عده نکنید.

سجاد نبی زاده

سجاد نبی زاده

سجاد نبی زاده مدیر سایت فروشگاه عتیقه است. سابقه 15 سال فعالیت نرم افزاری دارد. در زمینه آموزش نرم افزارهای گرافیکی و طراحی وب فعال است. روزها می نویسد و شب ها می خواند. آرشیو جامع نرم افزار و آموزش و بازی های کامپیوتری دارد. آماده همکاری با همه دوستان خوب است. با او در ارتباط باشید تماس با من -- کانال تلگرام من

More Posts

Follow Me:
TwitterFacebookLinkedInPinterestGoogle PlusDiggYouTube

با دوستان به اشتراک بگذارید ...Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Digg this
Digg
Pin on Pinterest
Pinterest
Share on Google+
Google+
Email this to someone
email
Print this page
Print

دیدگاهی بنویسید

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

مطالب مشابه