سوره مبارکه بقره آیه 273 به همراه ترجمه و تفسیر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

لِلْفُقَرَاءِ الَّذِینَ أُحْصِرُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ لَا یَسْتَطِیعُونَ ضَرْبًا فِی الْأَرْضِ یَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ أَغْنِیَاءَ مِنَ التَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُمْ بِسِیمَاهُمْ لَا یَسْأَلُونَ النَّاسَ إِلْحَافًا ۗ وَمَا تُنْفِقُوا مِنْ خَیْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِیمٌ (273)

ترجمه فارسی :

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

(انفاقِ شما، مخصوصاً باید) برای نیازمندانی باشد که در راه خدا، در تنگنا قرار گرفته‌اند؛ (و توجّه به آیین خدا، آنها را از وطنهای خویش آواره ساخته؛ و شرکت در میدانِ جهاد، به آنها اجازه نمی‌دهد تا برای تأمین هزینه زندگی، دست به کسب و تجارتی بزنند؛) نمی‌توانند مسافرتی کنند (و سرمایه‌ای به دست آورند؛) و از شدّت خویشتن‌داری، افراد ناآگاه آنها را بی‌نیاز می‌پندارند؛ امّا آنها را از چهره‌هایشان می‌شناسی؛ و هرگز با اصرار چیزی از مردم نمی‌خواهند. (این است مشخّصات آنها!) و هر چیز خوبی در راه خدا انفاق کنید، خداوند از آن آگاه است (273)

ترجمه انگلیسی :

In the name of Allah, most benevolent, ever-merciful

(Give to) the needy who are engaged in the service of God who are not able to move about in the land, whom the ignorant consider to be affluent as they refrain from asking. You can know them from their faces for they do not ask of men importunately. God is surely cognisant of good things that you spend (273)

ترجمه ترکی استانبولی :

Rahman ve rahim Allah adiyle

Verilen şeyler, kendilerini tamamıyla Allah yoluna vermiş olup yeryüzünde dolaşamayan yoksullara aittir. Bilmeyen kişi, onların istiğnalarını görüp zengin sanır, halbuki sen, yüzlerinden tanırsın onları. Yüzsuyu dökerek halktan bir şey istemez onlar. Hayır için ne harcarsanız şüphe yok ki Allah, onu bilir (273)

ترجمه آذربایجانی :

Mərhəmətli, rəhmli Allahın adı ilə!

(Sədəqə) Allah yolunda canından keçərək (dolanmaq, ruzi kəsb etmək üçün) yer üzündə hərəkət edə bilməyən (və ya buna imkanı olmayan) yoxsullar üçündür. Belə şəxslər həyalı olub dilənçilikdən çəkindiklərinə görə nadanlar onları dövlətli hesab edirlər. (Ya Rəsulum!) Sən isə onları üzlərindən tanıyırsan. Onlar heç kəsdən israrla bir şey istəməzlər. Sizin mallarınızdan (bunlara) nə verdiyinizi, şübhəsiz ki, Allah bilir! (273)

گزیده تفسیر :

شان نزول :
از امام باقر (علیه السلام ) چنین نقل شده است که : این آیه درباره اصحاب صفه نازل شده است (اصحاب صفه در حدود چهارصد نفر از مسلمانان مکه و اطراف مدینه بودند که نه خانه اى در مدینه داشتند و نه خویشاوندانى که به منزل آنها بروند از این جهت در مسجد پیامبر مسکن گزیده بودند و آمادگى خود را براى شرکت در میدانهاى جهاد اعلام داشته بودند).
ولى چون اقامت آنها در مسجد با شئون مسجد سازگار نبود دستور داده شد به صفه (سکوى بزرگ و وسیع ) که در بیرون مسجد قرار داشت منتقل شوند، آیه فوق نازل شد و به مردم دستور داد که به این دسته از برادران خود از کمکهاى ممکن
مضایقه نکنند آنها هم چنین کردند.
بعضى از مفسران تصریح کرده اند که آنها پاسداران پیامبر (صلى الله علیه و آله و سلم ) و محافظان او بوده اند.
تفسیر:
بهترین مورد انفاق
باز در ادامه آداب و احکام انفاق ، در این آیه بهترین مواردى که انفاق در آنجا باید صورت گیرد، بیان شده است ، و آن کسانى هستند که داراى صفات سه گانه اى که در این آیه آمده است باشند در بیان اولین وصف آنان مى فرماید: انفاق شما به خصوص باید براى کسانى باشد که در راه خدا، محصور شده اند (للفقراء الذین احصروا فى سبیل الله ).
یعنى کسانى که به خاطر اشتغال به جهاد در راه خدا و نبرد با دشمن و یادگیرى فنون جنگى یا تحصیل علوم لازم دیگر از تلاش براى معاش و تامین هزینه زندگى باز مانده اند، که یک نمونه روشن آن ، اصحاب صفه در عصر پیامبر اکرم (صلى الله علیه و آله و سلم ) بودند.
سپس براى تاکید مى افزاید: همانها که نمى توانند سفرى کنند و سرمایه اى به دست آورند (لا یستطیعون ضربا فى الارض ).
تعبیر به ضرب فى الارض به جاى سفر، به خاطر آن است که مسافران مخصوصا آنها که براى هدفهاى مهمى پیاده به سفر مى روند، پیوسته پاى بر زمین
مى کوبند و پیش مى روند.
بنابراین کسانى که مى توانند تامین زندگى کنند، باید مشقت و رنج سفر را تحمل کرده ، از دسترنج دیگران استفاده نکنند مگر اینکه کار مهمترى همچون جهاد در راه خدا یا فرا گرفتن علوم واجب ، مانع از سفر گردد.
و در دومین توصیف از آنان ، مى فرماید: کسانى که افراد نادان و بى اطلاع ، آنها را از شدت عفاف غنى مى پندارند (یحسبهم الجاهل اغنیاء من التعفف ).
ولى این سخن به آن مفهوم نیست که این نیازمندان با شخصیت قابل شناخت نیستند لذا مى افزاید: آنها را از چهره هایشان مى شناسى (تعرفهم بسیماهم ).
سیما در لغت به معنى علامت و نشانه است و این که در فارسى امروز آن را به معنى چهره و صورت به کار مى برند، معنى تازهاى است و گرنه در مفهوم عربى آن ، چنین معنایى ذکر نشده است ، به هر حال منظور این است که آنها گر چه سخنى از حال خود نمى گویند ولى در چهره هایشان نشانه هایى از رنجهاى درونى وجود دارد که براى افراد فهمیده آشکار است ، آرى رنگ رخساره خبر مى دهد از سر درون .
و در سومین توصیف از آنان مى فرماید: آنها چنان بزرگوارند که : هرگز چیزى با اصرار از مردم نمى خواند (لا یسئلون الناس الحافا).
اصولا آنها از مردم چیزى نمى خواهند تا چه رسد به اینکه اصرار در سوال داشته باشند، و به تعبیر دیگر معمول نیازمندان عادى اصرار در سوال است اما آنها یک نیازمند عادى نیستند.
بنابراین اگر قرآن مى گوید: آنها با اصرار سوال نمى کنند مفهومش این نیست که بدون اصرار سوال مى کنند، بلکه مفهومش این است آنها فقیر عادى نیستند تا سوال کنند زیرا سوال آنها معمولا توام با اصرار و الحاف است ، به قرینه اینکه مى گوید: آنها را از سیمایشان باید شناخت نه از سوالشان و الا جمله یحسبهم الجاهل اغنیاء من التعفف مفهومى نداشت .
احتمال دیگرى در تفسیر این آیه نیز هست و آن اینکه آنها در حال عادى هرگز سوال نمى کنند، (و هر گاه اضطرار شدید آنها را، مجبور به اظهار حال خود کند،) هرگز اصرار نمى ورزند.
بعضى نیز گفته اند منظور این است که آنها در ترک سوال کردن اصرار دارند. (ولى این احتمال خلاف ظاهر آیه است ).
و در پایان آیه ، باز همگان را به انفاق از هر گونه خیرات تشویق کرده ، مى فرماید: و هر چیز خوبى در راه خدا انفاق کنید خداوند از آن آگاه است (و ما تنفقوا من خیر فان الله به علیم ).
این جمله براى تشویق انفاق کنندگان است خصوصا انفاق به افرادى که داراى عزت نفس و طبع بلندند و چه بسا در این موارد بخششهایى در پوشش غیر انفاق ، ولى در واقع به قصد انفاق ، صورت مى گیرد تا طرف مقابل ناراحت نشود، مسلما خداوند از این نیات پنهانى آگاه است و آنها را به تناسب نیت و زحماتشان بهره مند مى سازد.
نکته :
سؤ ال کردن بدون حاجت حرام است !
یکى از گناهان بزرگ تکدى و سوال و تقاضاى از مردم بدون نیاز است ، و در روایات متعددى از این کار، نکوهش شده ، در حدیثى از پیغمبر اکرم (صلى الله علیه و آله و سلم )
مى خوانیم : لا تحل الصدقه لغنى : صدقات براى افراد بى نیاز حرام است .
و در حدیث دیگرى از همان حضرت آمده است : من سئل و عنده ما یغنیه فانما یستکثر من جمر جهنم : کسى که از مردم درخواست کند در حالى که به مقدار کفایت دارد، آتش دوزخ را براى خود افزون مى سازد.
همچنین در روایات وارد شده که : شهادت سائل به کف پذیرفته نیست .

سجاد نبی زاده

سجاد نبی زاده

سجاد نبی زاده مدیر سایت فروشگاه عتیقه است. سابقه 15 سال فعالیت نرم افزاری دارد. در زمینه آموزش نرم افزارهای گرافیکی و طراحی وب فعال است. روزها می نویسد و شب ها می خواند. آرشیو جامع نرم افزار و آموزش و بازی های کامپیوتری دارد. آماده همکاری با همه دوستان خوب است. با او در ارتباط باشید تماس با من -- کانال تلگرام من

More Posts

Follow Me:
TwitterFacebookLinkedInPinterestGoogle PlusDiggYouTube

با دوستان به اشتراک بگذارید ...Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Digg this
Digg
Pin on Pinterest
Pinterest
Share on Google+
Google+
Email this to someone
email
Print this page
Print

دیدگاهی بنویسید

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

مطالب مشابه